Gisteravond op het werk een georganiseerde borrel maar voor eerst in tijden weer één zonder speeches, cadeaus en dat de volgende ochtend iemand niet meer naar werk komt omdat we afscheid hebben genomen. De dag begon in die zin wel verwarrend omdat voor de, nu nog collega N, een uitnodiging voor afscheidsborrel rond ging, maar ze was er gisteren bij en is vandaag nog op het werk. Naderende afscheid gaat toch al veel te snel.
Tijd is duidelijk relatief: nu gaat alles veel te snel naar mijn zin en voor je het weet is ook die afscheidsborrel weer achter de rug. Eerder in februari beleefde ik, ook aan haar gerelateerd, een week die oneindig lang leek te duren.